
کاش می شد پر کشید از عالم دیوانگی
کاش می شد دل نداد و دل خَری در عاشقی
کاش می شد ، خاطرت از خاطرم پر می کشید
کاش می شد بی هوا جام حَذَر سر می کشید
کاش می شد قطره ی اشکی شوم در چشم تو
کاش می شد من سراسر روح شوم در جسم تو
کاش می شد ، یک زمان همراه این عاشق شوی
کاش می شد ، بی وفا همراه این قایق شوی
کاش می شد بشنوی فریاد این دلداده را
کاش می شد دست گیری ، دست این درمانده را !
از طرف خودم
برچسب: کاش,
نویسنده: نیکا احمدپور